Ἐφημερίδα Πολ. Παρ. «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» - Α.Ο.Ζ.: Εὐκαιρία ἐθνικῆς ἀνάκαμψης σέ καιρούς μνημονίου + Γιατί δέν φτιάξαμε τήν ΑΟΖ & Γιατί χαρακτηρίστηκε ἡ νῆσος ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ἀρχαιολογικός χῶρος.

Α.Ο.Ζ.: Εὐκαιρία ἐθνικῆς ἀνάκαμψης σέ καιρούς μνημονίου

Τό θέμα τῆς ΑΟΖ (Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη) άπασχολεῖ καί πάλι τήν περίοδο αὐτή, τήν κοινή γνώμη τῆς πατρίδας μας. Πρόσφατα στήν ἑλληνική Βουλή ὅλα τά κόμματα τῆς ἀντιπολίτευσης ζήτησαν ἀπό τήν κυβέρνηση νά ἀνακηρύξει τήν ἑλληνική ΑΟΖ. Ὅπως εἶναι γνωστό ἡ ἔννοια τῆς ΑΟΖ θεσπίστηκε στήν σύμβαση τοῦ ΟΗΕ γιά τό δίκαιο τῆς θάλασσας, ἡ ὁποία ὑπεγράφη τό 1982 καί τέθηκε σέ ἰσχύ τό 1994, ἐνῶ ἔχει ἐπικυρωθεῖ ἀπό περίπου 140 χῶρες μεταξύ τῶν ὁποίων καί οἱ ΗΠΑ. Ἡ ΑΟΖ – τήν ὁποία σημειωτέων δικαιοῦνται καί τά νησιά – εἶναι μιά περιοχή πλάτους ἕως 200 ν.μ., ἐντός τῆς ὁποίας τό παράκτιο κράτος ἀσκεῖ κυριαρχικά δικαιώματα, σχετικά μέ τήν ἐξερεύνηση καί ἐκμετάλλευση φυσικῶν πηγῶν, ζώντων ἤ μή, τοῦ βυθοῦ καί ὑπεδάφους τῆς θάλασσας, ἀκόμα καί τῶν ρευμάτων τῶν ὑπερκείμενων τῆς θαλάσσης ἀνέμων. Τό καθεστώς τῆς ΑΟΖ καλύπτει δηλαδή ὅλους τούς φυσικούς πόρους, ζωντανούς καί μή, ἐνῶ ἡ «γνωστή» μας ὑφαλοκρηπίδα μόνο τούς μή ζωντανούς πόρους. Ἐάν δέ, ὑπάρχει σέ κοντινότερη ἀπόσταση ἀκτή ἄλλου κράτους, τότε χρησιμοποιεῖται ἡ μέθοδος «μέσης χάραξης» γιά τόν πρόςδιορισμό τῆς ΑΟΖ, μέ κάποιες ἰδιαιτερότητες.   

Ἡ σύμβαση τοῦ 1982 οὐσιαστικά «καταργεῖ» τήν γεωλογική ἔννοια τῆς ὑφαλοκρηπίδας καί ἀκυρώνει τήν ἐπιχειρηματολογία τῆς Τουρκίας ὅτι δῆθεν τά ἑλληνικά νησιά (καί εἰδικότερα τό Καστελόριζο – Μεγίστη) «κάθονται» στήν ὑφαλοκρηπίδα τῆς Ἀνατολίας μιᾶς καί καθορίζει τήν ΑΟΖ τῶν νησιῶν ὅπως ἀκριβῶς καθορίζεται καί γιά τίς ἠπειρωτικές περιοχές. Κάθε παράκτιο κράτος γιά νά ἔχει ΑΟΖ, πρέπει νά ἐνεργοποιήσει αὐτό τό δικαίωμα του. Στή συνέχεια συνάπτει συμφωνίες ὁριοθέτησης μέ τά γειτονικά κράτη καί ὅπου αὐτό δέν εἶναι δυνατόν, οἱ διαφορές λύνονται στό διεθνές δικαστήριο.

 Τί ὅμως ἔχει συμβεῖ ὡς τώρα στή περιοχή μας; Ἡ Κύπρος μέ πρόεδρο τόν ἀείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο ἀνακήρυξε ΑΟΖ τό 2004 καί ἔχει συνάψει συμφωνία ὁριοθέτησης μέ τό Ἰσραήλ, τήν Αἴγυπτο καί τόν Λίβανο. Ἄν ἡ Ἑλλάδα ἀνακηρύξει ΑΟΖ τότε ἡ ἑλληνική συνορεύει μέ τήν κυπριακή καί τίθεται ἔτσι ὑπό Ἑλληνοκυπριακή ἐκμετάλλευση, μιά τεράστια θαλάσσια περιοχή ἐντός τῆς ὁποίας ὑπάρχουν ἐκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα ὑδρογονανδράκων.

Ἡ Τουρκία τό 1986 υἱοθέτησε θαλάσσια ζώνη ἐκμετάλλευσης στήν Μαύρη θάλασσα καί συμφώνησε ἀρχικά μέ τήν τότε Σοβιετική Ἕνωση καί ἀργότερα μέ τήν Βουλγαρία καί τήν Ρουμανία γιά τίς ἐπικαλυπτόμενες περιοχές χρησιμοποιῶντας τή μέθοδο τῆς «μέσης γραμμῆς». Ἡ Τουρκία δέν ἔχει ὑπογράψει τήν σύμβαση τοῦ ΟΗΕ καί ἀρνεῖται μέχρι σήμερα νά πρόςχωρήσει στήν νέα συνθήκη γιά τό δίκαιο τῆς θάλασσας πού περιλαμβάνει καί τήν ΑΟΖ, γιά εὐνόητους λόγους. Συγχρόνως, ὅμως, αἰτεῖται τήν εἴσοδο της στήν Ε.Ε. ἡ ὁποία ἔχει ὑπογράψει καί ἐπικυρώσει τήν ἀνωτέρω σύμβαση. Ὅσον ἀφορᾶ δέ τήν ΑΟΖ στό Αἰγαῖο ἐδῶ καί 25 χρόνια ἀρνεῖται νά συζητήσει τό θέμα. Εὐρισκόμενοι  μεταξύ τῶν ἀντιφάσεων πού προκύπτουν ἀπό τά ἀνωτέρω ἡ Τουρκία δίνει μάχες χρησιμοποιῶντας οὐσιαστικά τή στρατιωτική της ἰσχύ μιᾶς καί εἶναι ἀποδυναμωμένη ἀπό νομικά ἐπιχειρήματα. Ὁ ὑπουργός ἐξωτερικῶν τῆς γείτονος Ἀχμέτ Νταβούτογλου μᾶς ἐξηγεῖ : «Ἡ βασική πηγή τοῦ προβλήματος στό Αἰγαῖο εἶναι ἡ ἀγεφύρωτη ἀντίφαση μεταξύ τῆς γεωλογικῆς καί γεωπολιτικῆς πραγματικότητας καί τοῦ ἰσχύοντος καθεστῶτος. Τό γεγονός ὅτι τά νησιά τοῦ Αἰγαίου εἶναι φυσική προέκταση τῆς γεωλογικῆς δομῆς τῆς χερσονήσου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τό ὅτι ὁ πολιτικός διαχωρισμός πού ἔχει προκύψει, σέ ἀντίθεση μέ τίς γεωπολιτικές ἀναγκαιότητες μέ τίς διεθνεῖς συνθῆκες, ἔχει πρόςκυρωθεῖ ὑπέρ τῆς Ἑλλάδας, παρέχουν τό κατάλληλο ἔδαφος γιά νά ἀναφύονται διάφορα ζητήματα…». Κατά τήν πρόσφατη δέ ἐπίσκεψη του στή Θράκη ἀφοῦ μᾶς «ἔκανε τή χάρη» νά ἀναγνωρίσει ὅτι τό Καστελόριζο εἶναι ἑλληνικό νησί, στή συνέχεια μᾶς εἶπε ὅτι δέν ἀνήκει στό Αἰγαῖο ἀλλά στή  Μεσόγειο θάλασσα, ὑπονοῶντας ὅτι δέν πρόςμετρᾶται σ’ ἕνα «πακέτο» λύσης γιά τό Αἰγαῖο καί προφανῶς οὔτε στόν καθορισμό τῆς ἑλληνικῆς ΑΟΖ (κατά συνέπεια ἡ Τουρκία ἔχει ΑΟΖ ἡ ὁποία παρεμβάλλεται μεταξύ τῆς ἀνύπαρκτης πρός τό παρόν ἑλληνικῆς ἀφοῦ δέν ἔχει ἀνακηρυχθεῖ – καί τῆς κυπριακῆς καί συνορεύει μέ τήν αἰγυπτιακή). Εἶναι ἀντιληπτή ἡ ἐξαιρετική σημασία τοῦ Καστελόριζου γιά τήν Ἑλλάδα, μιᾶς καί ἐνοποιεῖ τίς ΑΟΖ Ἑλλάδας – Κύπρου μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται.

Ἡ θεωρία τῶν Τούρκων ὅμως γίνεται πράξη, στοχεύοντας ξεκάθαρα στήν ἀνατροπή τοῦ καθεστῶτος στό Αἰγαῖο ὅπως διαχρονικά, μεθοδικά καί στοχευμένα ἐπιδιώκουν οἱ γείτονες. Ἔτσι εἴχαμε τό σημαντικό γεγονός πού ξεκίνησε τήν 12^η Μαρτίου, τό ὁποῖο πέρασε στά ψιλά τῶν εἰδήσεων καί ἀξίζει νά δοῦμε ἀναλυτικά: ἕνα ἰταλικό σκάφος τό OGS-Explora εἶχε μισθωθεῖ ἀπό τό Ἰσραήλ μέ σκοπό τήν ἐκτέλεση ὑποθαλάσσιων ἐρευνῶν ἐντός τῆς ἑλληνικῆς καί κυπριακῆς ΑΟΖ πρίν τήν πόντιση καλωδίων ὀπτικῶν ἰνῶν πού θά συνέδεε τό Ἰσραήλ μέ τήν Ἰταλία. Τό πλοῖο εἶχε ζητήσει «ἄδεια» ἀπό τίς ἑλληνικές ἀρχές οἱ ὁποῖες ἐξέδωσαν τήν σχετική ΝΑVΤΕΧ στίς 11 Μαρτίου. Ὅταν τό ἰταλικό σκάφος βρισκόταν σέ ἀπόσταση 78 ν.μ. περίπου ἀπό τό ΝΑ ἄκρο τῆς Κρήτης (σαφῶς δηλαδή ἐντός τῆς ἑλληνικῆς ΑΟΖ) ἐμφανίστηκε τουρκικό πολεμικό πλοῖο (ἡ κορβέτα «Bandirma») τό ὁποῖο ἀνάγκασε τό ἰταλικό σκάφος νά διακόψει τίς μετρήσεις μέ τήν αἰτιολογία ὅτι βρίσκεται παράνομα  (χωρίς ἄδεια) ἐντός τῆς τουρκικῆς ΑΟΖ. Μέ τή συνοδεία τῶν Τούρκων τό ἰταλικό σκάφος γύρισε πίσω καί ἐντός τῆς κυπριακῆς ΑΟΖ τό τουρκικό πολεμικό ἀπομακρύνθηκε. Ὅπως ἔγραψαν οἱ ἑλληνικές ἐφημερίδες οἱ Ἰταλοί (προφανῶς γιά νά κάνουν τή δουλειά τους) ζήτησαν καί πῆραν «ἄδεια» ἀπό τίς τουρκικές ἀρχές οἱ ὁποῖες ὡς «ἀφεντικά» στήν περιοχή ἐξέδωσαν καί NAVTEX (206/11) γιά ἔρευνες τοῦ ἰταλικοῦ πλοίου σέ περιοχές ἐντός τῆς ἑλληνικῆς ΑΟΖ νοτίως τῆς Καρπάθου ἀπό 22-24 Μαρτίου. Ἡ τουρκική ἐνέργεια προκάλεσε τήν ἑλληνική ἀντίδραση (διάβημα – διαμαρτυρία τοῦ Ὑπ. Ἐξ.!!) ἀλλά καί τήν ἰσραηλινή.

Πρέπει νά ἐπισημάνουμε ὅτι προφανῶς τά τουρκικά πολεμικά πλοία περιπολοῦν βάσει σχεδίου στή περιοχή, μέ σκοπό νά ἀποτραπεῖ ὁποιαδήποτε παρουσία τρίτων χωρίς ἄδεια ἀπό τήν Ἄγκυρα. Ἐπιπλέον, παρ’ὅτι παραδόξως οἱ Τοῦρκοι ἀναφέρθηκαν στήν ΑΟΖ, μιᾶς καί δέν ἔχουν ὑπογράψει τήν συνθήκη τοῦ 1982, ἔδωσαν τό στίγμα τῶν διεκδικήσεών τους καθιστῶντας σαφές ὅτι δέν ὑπάρχει συνέχεια μεταξύ τῶν ΑΟΖ Ἑλλάδος, Κύπρου καί Ἰσραήλ (ἐξαιροῦν δηλαδή τό Καστελόριζο). Ἐν κατακλείδι, ἔχουμε ἀναβάθμιση τῆς τουρκικῆς ἀξίωσης ἐπί τῶν ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων, ἔχουμε τήν προσπάθεια ἐπιβολῆς συνδιοίκησης στήν περιοχή νοτίως τοῦ Καστελόριζου καί τῆς Καρπάθου, ἔχουμε ἐπιβεβαίωση τοῦ τουρκικοῦ casus belli ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Οἱ Τοῦρκοι καθημερινά ἀποθρασύνονται καί ἐπιβάλλουν νέα τετελεσμένα σέ βάρος τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας. Ἡ Τουρκία ἀσκεῖ πιέσεις στήν Αἴγυπτο γιά τό πάγωμα τῆς διμεροῦς συμφωνίας ὁριοθέτησης ΑΟΖ μέ τήν Κύπρο, ἐνῶ τήν πιέζει καί γιά νά ἀναγνωρίσει τόν ἰσχυρισμό ὅτι ἡ τουρκική ΑΟΖ προεκτείνεται μέχρι τῶν ὁρίων τῆς αἰγυπτιακῆς. Ἔντονη ὑπῆρξε ἐπίσης ἡ ἀντίδραση τῶν γειτόνων – ἐπίσημη διαμαρτυρία πρός τόν πρέσβη τοῦ Ἰσραήλ στήν Ἄγκυρα – στήν συμφωνία καθορισμοῦ τῶν ὁρίων τῆς ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου καί Ἰσραήλ πού ὑπογράφτηκε πρόσφατα. Ἔλαβαν βέβαια, τήν ἑξῆς ἀνεπίσημη ἀπάντηση ἀπό τό Τέλ Ἀβίβ :«Οἱ Τοῦρκοι ἐπιδεικνύουν ἕναν θλιβερό κυνισμό καταγγέλοντας τήν συμφωνία μας μέ τήν Κύπρο, μέ ἐπιχείρημα τό γεγονός ὅτι κατέχουν τό βόρειο τμῆμα τοῦ νησιοῦ». Ἄς σημειωθεῖ ὅτι ἡ Κύπρος συμφώνησε μέ τό Ἰσραήλ γιά τήν ΑΟΖ παρά τίς ἔντονες ἀπειλές τῆς Τουρκίας!

          Ἡ συμφωνία μεταξύ Κύπρου καί Ἰσραήλ προβλέπει τήν ταὐτόχρονη ἀπό κοινοῦ ἐκμετάλλευση κοιτάσματος τῶν περίπου 300 δις κ.μ. φυσικοῦ ἀερίου (πλήν τοῦ πετρελαίου πού βρίσκεται σέ μεγαλύτερα βάθη) στήν περιοχή πού χαρτογραφήθηκε ἀπό τήν Noble Energy Inc Operator καί βρίσκεται ἀκριβῶς πάνω στήν ὁριογραμμή τῶν ΑΟΖ τῶν δύο χωρῶν (στό «οἰκόπεδο» 12 τῆς Κύπρου, ὅπως λέγεται πλέον). Ἡ συμφωνία  γιά τήν ἐνοποίηση ἐκμετάλλευσης τῶν κοιτασμάτων (Unitiration Agreement) ἔχει ὁλοκληρωθεῖ καί πολύ σύντομα ἀναμένεται ἡ ὑπογραφή της ἐνῶ ἡ πρώτη διερευνητική κοινή γεώτρηση –μέ ἐξασφαλισμένη ἐπιτυχία– θά γίνει μέσα στό 2011. Ἡ αὐτονόητη, τεράστια γεωστρατηγική σημασία τῶν ἐξελίξεων γιά τήν Ἑλλάδα, ἐνισχύεται ἀπό τό γεγονός, ὅτι συμφωνίες σάν τήν ἀνωτέρω, σέ συγκεκριμένες συνθῆκες προβλέπουν συνήθως ἀπό κοινοῦ (δηλ. ἀπό Κύπρο καί Ἰσραήλ ἐπί τῶ προκειμένω) προστασία πολιτική καί στρατιωτική τῶν ἐγκαταστάσεων ἄντλησης.

Ποιά εἶναι ὅμως ἡ στάση τῆς Ἑλλάδος στά θέματα τοῦ Αἰγαίου ἀπό τήν μεταπολίτευση μέχρι σήμερα; Δυστυχῶς ἡ εἰκόνα προκαλεῖ ὀργή καί θλίψη. Ἡ ἐπικρατοῦσα πολιτική εἶναι αὐτή τοῦ κατευνασμοῦ μέ κάθε τρόπο τῆς Τουρκίας, ἔστω κι ἄν συμπεριλαμβάνονται σ’ αὐτόν, ἀνεπίτρεπτες ὑποχωρήσεις, ἕως καί ἀπεμπόληση, τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων. Ταῆς Τουρκίας τῆς ὁποίας ἡ συμπεριφορά, βρίθει προκλητικῶν ἀλλά καί ἐπιθετικῶν ἐνεργειῶν καί σαφῶς πόρρω ἀπέχει ἀπό τόν σεβασμό στό διεθνές δίκαιο. Σημειώνω ἐπιγραμματικά:

α) Δέν ἔγιναν οὐσιαστικά γεωτρήσεις στό Αἰγαῖο ὅλα αὐτά τά χρόνια στά πλαίσια αὐτῆς τῆς πολιτικῆς.

β) Ὁ κ. Ν. Ρολάνδης, πρώην ὑπουργός τῆς Κύπρου, σέ τηλεοπτική ἐκπομπή στό ΡΙΚ1 ἀποκάλυψε πρόσφατα, ὅτι τό 2003 τό ἑλληνικό ΥΠ.ΕΞ., ἐπικεφαλής τοῦ ὁποίου ἦταν τότε ὁ σημερινός πρωθυπουργός, ζήτησε ἀπό τήν Κύπρο νά ἀλλάξει τήν συμφωνία πού εἶχε συνάψει μέ τήν Αἴγυπτο – λίγο πρίν αὐτή ὑπογραφεῖ – σχετικά μέ τόν καθορισμό τῆς ΑΟΖ. Ἡ συμφωνία προέβλεπε ὅτι ἡ διαχωριστική γραμμή, ἐκτεινόταν ἀκριβῶς μέχρι τό σημεῖο πού ἀρχίζει ἡ ἑλληνική ΑΟΖ ἄν ὑπολογιστεῖ σέ αὐτή τό Καστελόριζο. Ἡ Ἑλλάδα παρενέβη ζητώντας μετατόπιση τῆς οριογραμμής 15 χμ. ἀνατολικά γιά νά μήν δημιουργηθοῦν ἐπιπλοκές μέ τίς γειτονικές χῶρες!! (Δηλαδή μόνοι μας ἐξαιρέσαμε τήν ἐπίμαχη σήμερα περιοχή γιά τήν ὁποία, τότε ἡ Αἴγυπτος εἶχε συμφωνήσει ὅτι ἀνήκει στήν ἑλληνική ΑΟΖ!!).

γ) Ἡ Ἑλλάδα μέ πρωθυπουργό τόν κ. Καραμανλή δέν ἀνταποκρίθηκε στό αἴτημα τῆς Κύπρου γιά τήν σύναψη συμφωνίας ὁριοθέτησης ΑΟΖ.

Τά φοβικά σύνδρομα ἔναντι τῆς Τουρκίας, ἡ ἀνικανότητα ἤ μήπως οἱ ἔξωθεν ἐντολές ἐπικράτησαν σέ αὐτές τίς τραγικές γιά τά ἑλληνικά συμφέροντα ἀποφάσεις. Τό προαναφερθέν περιστατικό μέ τό ἰταλικό πλοῖο, οἱ συνεχεῖς παραβιάσεις ἑλληνικοῦ χώρου, οἱ ὑπερπτήσεις τουρκικῶν μαχητικῶν ἐπάνω ἀπό κατοικημένα ἑλληνικά νησιά καί πλεῖστα ἄλλα, εἶναι οἱ πικροί καρποί πού δρέπουμε λόγω τῆς πολιτικῆς μας.

Φτάσαμε στό σήμερα ὅπου οἱ ἐξελίξεις στίς γειτονικές ἀραβικές χῶρες, ἡ ρήξη στίς σχέσεις Τουρκίας – Ἰσραήλ, τά τεράστια – σύμφωνα μέ τίς ἀρχικές ἐκτιμήσεις – κοιτάσματα ὑδρογονανθράκων καθώς καί τά προαναφερθέντα, κάνουν προφανές ὅτι ἀναμένονται ραγδαῖες ἐξελίξεις στήν περιοχή μιᾶς καί οἱ γεωστρατηγικές ἰσορροπίες μεταβάλλονται. Σήμερα ἐπιβάλλεται νά σταματήσουμε τήν προαναφερθεῖσα πολιτική τῆς συνεχοῦς ὑποχωρητικότητας ἔναντι τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία συνοδεύεται ἀπό συνεχεῖς διαπραγματεύσεις καί τίποτα οὐσιώδες δέν ἔχει ἀποδώσει (μετά ἀπό 50 καί πλέον ἐπαφές μεταξύ τῶν πρέσβεων τῶν δύο χωρῶν). Ἡ Τουρκία συνεχῶς ἀποθρασύνεται βλέποντας τή δική μας ὑποχωρητικότητα, ἐγείρει νέες διεκδικήσεις καί τίς προωθεῖ μέ ὅλους τους τρόπους, ὥστε νά ἐμποδίσει τήν Ἑλλάδα νά ἀσκήσει τά δικαιώματά της, τά ὁποῖα ἀπορρέουν ἀπό τό διεθνές δίκαιο, ἀνατρέποντας οὐσιαστικά τό καθεστώς στό Αἰγαῖο.

Εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὅτι ἡ Ἑλλάδα πρέπει ἄμεσα νά προχωρήσει στήν ἀνακήρυξη τῆς ΑΟΖ. Ὁ καθορισμός της, ἔχει τεράστια σημασία ὄχι μόνο οἰκονομική ἀλλά καί γεωπολιτική γιά τήν χώρα μας. Τά ἀκριτικά μας νησιά, ὅλα ἀνεξαιρέτως μποροῦν νά γίνουν πόλοι ἔλξης μέσα στήν εὐρύτατη ἑλληνική ΑΟΖ  καί νά μᾶς δώσουν συγκριτικό γεωστρατηγικό πλεονέκτημα στήν περιοχή. Ἡ ἀποφασιστική αὐτή ἐνέργεια θά στείλει σαφές μήνυμα πρός ὅλους, συμπεριλαμβανομένων τῶν δανειστῶν τῆς χώρας καί τοῦ διεθνοῦς κερδοσκοπικοῦ κεφαλαίου, ὅτι εἴμαστε ἕτοιμοι νά διεκδικήσουμε τά δικαιώματά μας καί νά ἐκμεταλλευτοῦμε τόν ὀρυκτό πλοῦτο τῆς χώρας μας. Συνάμα, σύμφωνα μέ τούς εἰδικούς, μέ τόν τρόπο αὐτό ξεπερνοῦμε τὅσο τό ζήτημα ὁριοθέτησης τῆς ὑφαλοκρηπίδας, ὅσο καί τοῦ cassus belli πού θέτει ἡ Τουρκία σέ ἐνδεχόμενη ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων στά 12 μίλια. Στή συνέχεια, μετά τήν ἀνακήρυξη, μιᾶς καί τό θέμα δέν εἶναι ἀποκλειστικά διμερές, ἡ Ἑλλάδα ἔχει τή  δυνατότητα νά διαπραγματευθεῖ μέ τίς γειτονικές χῶρες, ἐπιτυγχάνοντας συμφωνίες. Ἀργότερα καί βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων μπορεῖ νά διαπραγματευθεῖ μέ τήν Τουρκία. Οἱ χειρισμοί αὐτοί ἐντάσσονται στό πλαίσιο μιᾶς ἄλλης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τῆς πολιτικῆς ἑνός κυρίαρχου κράτους πού συμπεριλαμβάνει ἐνημέρωση τῶν συμμάχων, νέες συμμαχίες μέ γνώμονα τό ὄφελος τῆς χώρας ἀλλά καί ἀποτρεπτική στρατηγική. Ἡ πολιτική ὅμως αὐτή ἀπαιτεῖ μελετημένες κινήσεις, θάρρος καί ἀποφασιστικότητα –ὄχι παλικαρισμούς– ἀπό πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται πρώτιστα γιά τά συμφέροντα τῆς χώρας τους. Οἱ πολιτικοί τῆς ἐθνικῆς ὑποτέλειας, τοῦ ἀμοραλισμοῦ, οἱ φοβισμένοι ἐντολοδόχοι τούς ὁποίους κατά κόρον παράγει καί προάγει τό σαθρό καί διαβρωμένο ἀπό ποικίλα σκάνδαλα καί συμφέροντα πολιτικό μας σύστημα, προφανῶς δέν ἔχουν τέτοια ἀποστολή.

Τρανή ἀπόδειξη ὅσα συνέβησαν πρόσφατα στό ΥΠ.ΕΞ. Στίς 14/07/10 ἐκπρόσωπος τοῦ ἑλληνικοῦ ΥΠ.ΕΞ δήλωσε ὅτι ὁ καθορισμός ΑΟΖ ἀποτελεῖ προτεραιότητα τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς (οἱ Τοῦρκοι τότε ἔστειλαν δύο ὠκεανογραφικά πλοῖα ἐρευνῶν στό Αἰγαῖο ἐντός τῆς ἑλληνικῆς –ἐννοεῖται– ὑφαλοκρηπίδας). Πρόσφατα ὁ ὑπ. ἐξωτερικῶν κ. Δρούτσας παραδέχτηκε ὅτι δέν κάνει ἄσκηση τοῦ διεθνοῦς δικαιώματος τῆς χώρας (εἶναι ἄραγε τσιφλίκι του;) ὄχι μόνο διότι θεωρεῖ ὅτι δέν εἶναι ἡ κατάλληλη στιγμή, ἀλλά διότι κάτι τέτοιο θά ἐνοχλήσει τήν Τουρκία, ἐνῶ χαρακτήρισε τό θέμα τῆς ΑΟΖ ὡς «μόδα». «Ἡ ὑποτίμηση δημοσίως τῆς ΑΟΖ ὡς «μόδα» σημαίνει βαθιά ὑποτίμηση τοῦ θεμελίου τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς πού εἶναι τό διεθνές δίκαιο», ἐπισημαίνουν σοβαροί ἀναλυτές. Ἡ παραίτησή μας ἀπό τά κυριαρχικά μας δικαιώματα εἶναι αὐτό ἀκριβῶς πού ἐπιδιώκουν οἱ Τοῦρκοι. Ἐντάσσεται ἄραγε κι αὐτή στό πλαίσιο τῶν ἀπαράδεκτων δηλώσεων τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς κυβέρνησης «ὅποιος ἔχει χρέη δέν μπορεῖ νά διαπραγματευτεῖ»; Περιγραφή τῆς τραγικῆς, γιά τά ἑλληνικά συμφέροντα, κατάστασης πού ἐπικρατεῖ στήν ἐξωτερική μας πολιτική ἔκανε στίς 14/05/2011 ἕνας καθ’ ὕλην ἀρμόδιος. Ἕνας πρέσβης, ὁ πρόεδρος τῆς ἕνωσης διπλωματικῶν ὑπαλλήλων σέ ἐπιστολή – καταπέλτη, ἀφοῦ κατηγορεῖ τήν ἡγεσία τοῦ ΥΠ.ΕΞ καί τόν πρωθυπουργό ὅτι «ἐπέλεξε τήν ὁδό τῶν ἀνομολόγητων χειρισμῶν σέ καίρια ἐθνικά θέματα ἀπό παραθεσμικούς μηχανισμούς, προφανῶς ὄχι μέ τό ἀζημίωτο», ἐπισημαίνει ὅτι ὡς ἀποτέλεσμα «ἡ χώρα βιώνει ἄμεσα τίς ὀδυνηρές καί καταστροφικές συνέπειες τῆς διπλωματικῆς καί οἰκονομικῆς διαπραγματευτικῆς ἀνικανότητας τῶν κυβερνώντων» καί συνεχίζει «κατά παραγγελίαν ἀπόντες ἀπό τίς ἐξελίξεις, μέ ἀπαξιωμένη τή θεσμική ὑποχρέωση λόγου καί πρότασης, οἱ Ἕλληνες διπλωμάτες δέν ἀξιοποιούμαστε οὔτε ὡς ἐναργεῖς φορεῖς ἐθνικῶν ἀντιλόγων στή διεθνή διαπόμπευση τῆς χώρας…»

Ὡς πότε ἄραγε θά ἐκλέγει καί θά ἀνέχεται ὁ ἑλληνικός λαός τέτοιους πολιτικούς; Θά παραμείνει ἡ πατρίδα μας δειλός, μοιραῖος καί ἄβουλος θεατής τῶν ἐξελίξεων ἤ θά ἀξιοποιήσει τήν εὐκαιρία πού τῆς δίνεται, γιά νά ἀνακάμψει ἐθνικά, ἄρα καί οἰκονομικά σέ καιρούς μνημονίου;

Πρόεδρος τῆς πολιτικῆς παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Μιχάλης Ἠλιάδης

Ἀπό τήν ἐφημερίδα τῆς Πολιτικῆς Παρατάξεως  «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ  ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΟΖ

Ὁ κ. Νίκος Κατσαρός μιλάει στό TVCosmos γιά τήν καταστροφή τῶν Χημικῶν τῆς Συρίας (Ἄκρως Ἀποκαλυπτικό)

Γιατί χαρακτηρίστηκε ἡ νῆσος ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ἀρχαιολογικός χῶρος.