Ἐφημερίδα Πολ. Παρ. «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» - Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΗΓΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η  ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ  ΠΗΓΗ  ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Τό νά ἀσχοληθεί κάποιος μέ τό θέμα τῆς παιδείας δέν εἶναι εὔκολο πρᾶγμα. Μοιάζει μέ κάποιον πού χρησιμοποιῶντας ἕνα ραγισμένο κύπελο προσπαθεῖ νά ἀδειάσει μιά τεράστια θάλασσα.

Ἐπειδή ὅμως ἡ σπουδαιότητα τοῦ θέματος εἶναι τεράστια δέν μποροῦμε νά σιωπήσουμε ἀλλά πρέπει νά ἑνώσουμε ὅλοι  τίς δυνάμεις μας ὥστε, δείχνοντας τό ἐνδιαφέρον μας, νά συμβάλλουμε στήν συζήτηση τοῦ θέματος. Ἕνα θέμα μέ τεράστια σημασία πού δέν προβάλλεται οὔτε συζητεῖται ἀλλά ἀποσιωπεῖται σκόπιμα ἀπό τά Μ.Μ.Ε. Ἡ παιδεία στήν πατρίδα μας συζητεῖται μόνο ὅταν πρέπει νά γραφτοῦν τά σχολικά βιβλία τά ὁποῖα γράφονται μέ λάθος τρόπο, μέ κριτήρια σκοπιμότητας καί χωρίς πραγματική γνώση τοῦ ἀντικειμένου.

Ἡ παιδεία εἶναι μιά λέξη πού κρύβει πολλά νοήματα. Στό συνέδριο γιά τήν παιδεία πού διοργάνωσε ἡ ἐνορία τοῦ ἁγίου Νικολάου Πευκακίων στήν αἴθουσα «ΟΛΥΜΠΙΑ» τῆς Ἐθνικῆς Λυρικῆς Σκηνῆς, τήν Κυριακή 31 Ἰανουαρίου 2010, μέ γενικό θέμα : « Πειράματα στήν ἐκπαίδευση μέ ἀπουσία τῆς παιδείας», ἐθίγησαν πάρα πολύ σπουδαῖα ζητήματα πού πρέπει νά συζητηθοῦν εὐρέως καί νά τονισθοῦν.

Παιδεία σημαίνει ἄνθρωπος. Γι’ αὐτό ἡ προτροπή «γίνε ἄνθρωπος» εἶναι ὁ πόθος γιά τήν Παιδεία.

Ὁ Ντοστογιέφσκυ, ὁ μεγάλος αὐτός συγγραφέας καί ἀνατόμος τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς ἔγραφε στόν ἀδελφό του: «Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μυστήριο. Ἄν προσπαθήσεις νά τό ἑρμηνεύσεις στή διάρκεια ὅλης τῆς ζωῆς σου, μήν πεῖς ὅτι ἔχασες τόν καιρό σου. Ἐγώ ἀσχολοῦμαι μέ τό μυστήριο αὐτό γιατί θέλω νά εἶμαι ἄνθρωπος»! Αὐτός εἶναι ὁ πόθος γιά τήν Παιδεία! Αὐτή εἶναι ἡ δίψα γιά τήν Γνώση! Αὐτός ὁ πόθος δημιουργεῖ ἀνθρώπους μέ ἔφεση, ἀνθρώπους δημιουργικούς, ἀνθρώπους μέ ὀρίζοντες καί προοπτική.

Ἀπό τό ποιούς ἀνθρώπους θέλουμε νά φτιάξουμε φαίνεται καί τό ποιόν τῆς παιδείας μας. Ποιός θέλουμε νά εἶναι ὁ χαρακτῆρας καί τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων μας; Τί εἴδους ἀνθρώπους θέλουμε νά βγάλουμε; Ποιός εἶναι τό πρότυπό μας ἤ μᾶλλον ποιός ἄνθρωπος θέλουμε νά γίνει Παιδεία μας;

Ὁ ἄνθρωπος πού δέν πιστεύει στόν Θεό κάνει συγκεκριμένα βήματα πέρα ἀπό τά ὁποῖα δέν μπορεῖ νά προχωρήσει. Ὁ ἄνθρωπος πού μιμεῖται τόν τρόπο πού ἔζησε ὁ Χριστός στήν γῆ αὐτός μόνο θά καταλάβει τήν πραγματική ἔννοια ἄνθρωπος. Γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος ἀληθινός γίνεται μόνο μέ ἕναν τρόπο, γιατί ἡ Ἀλήθεια τοῦ ἀνθρώπου εἶναι μία. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται ἀληθινός μέ τό νά ἀποκτήσει τό ἦθος Αὐτοῦ πού τόν ἔπλασε, τό ἦθος τοῦ Χριστοῦ, τοῦ μόνου Τελείου Θεοῦ καί Τελείου ἀνθρώπου.

Δυστυχῶς αὐτή παιδεία εἶναι πού λείπει στίς ἡμέρες μας. Τό μοντέλο ἀνθρώπου πού πασχίζουν νά  μᾶς ἐπιβάλλουν σήμερα πολιτικοί καί ἐκκλησιαστικοί ἡγέτες εἶναι ἕνα μοντέλο ξεπερασμένο, τό μοντέλο τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου πού ἔχει βγάλει τόν Θεό ἀπό τήν ζωή του καί ἔχει τήν ψευδαίσθηση ὅτι ὑπηρετεῖ τόν ἄνθρωπο. Τά ἀδιέξοδα αὐτοῦ τοῦ μοντέλου τά ζεῖ ἡ Εὐρώπη καθημερινά καί εἶναι πάρα πολύ ἐμφανή καί στήν πατρίδα μας. Ὅμως ἡ ψυχή τοῦ λαοῦ μας δέν ἀναπαύεται σέ αὐτά τά ψεύτικα εἴδωλα ἀλλά ἀπό τήν ἀρχαιότητα ὡς σήμερα ὁ πόθος γιά τήν ἀληθινή παιδεία καί ἡ δίψα γιά τήν Ἀλήθεια καί τήν ἀληθινή γνώση ὑπάρχει. Γι’ αὐτό ἡ πατρίδα μας πρέπει νά ξαναγίνει κέντρο καί πηγή παιδείας ἀπό τήν ὁποία ὁλόκληρος ὁ κόσμος θά ποτίζεται καί θά ξεδιψάει.

Αὐτήν τήν παιδεία μᾶς ἔδειξαν ἔμπρακτα καί καθαρά ὅλοι οἱ σύγχρονοι καί οἱ παλαιότεροι Πατέρες μας καί μᾶς ἄφησαν παρακαταθήκη ὄχι μόνο μέ τήν διδασκαλία τους ἀλλά μέ ὁλόκληρη τήν ζωή τους, ζωή ἀνθρώπων πού τράνταξαν καί στήριξαν τήν γῆ μόνο μέ τήν παρουσία καί τόν λόγο τους!

Ἡ παιδεία πρέπει νά ξεκινᾶ ἀπό τό σπίτι, ἀπό τήν οἰκογένεια καί κατόπιν νά ἐπεκτείνεται καί στό σχολεῖο καί στήν ὅλη δομή τῆς κοινωνίας ἀφοῦ τό ἐπαινετό παράδειγμα εἶναι ἐκεῖνο πού κυρίως συντελεῖ στό νά καρποφορεῖ ἡ ἀγωγή. Ἔχουμε ἀνάγκη  ἀπό ἀνθρώπους διότι ὅλοι εἴμαστε ἄνθρωποι καί τά προβλήματά μας εἶναι κοινά, οἱ ἀνάγκες μας εἶναι κοινές σε ὅλους καί ὅλοι εὐχαριστιόμαστε καί χαιρόμαστε μέ τόν ἴδιο τρόπο.

Ἔτσι λοιπόν τό πρόβλημα τῆς Παιδείας δέν λύνεται μέ συμβούλια καί ἐγκυκλίους, οὔτε μέ βαρύγδουπες διατυπώσεις σέ περίπλοκη γλῶσσα οὔτε ἀκόμη περισσότερο μέ παρασκηνιακές συνεννοήσεις καί συμφωνίες. Λύνεται μέ ἀνθρώπους πού γνωρίζουν τήν ἀποστολή τους, πού ἐνδιαφέρονται γιά τόν ἄνθρωπο, πού πονοῦν τόν ἄνθρωπο, τόν αἰσθάνονται καί τόν καταλαβαίνουν.

Μιά παιδεία χωρίς Θεό δέν αἰσθάνεται πραγματικά τόν ἄνθρωπο, τόν κομματιάζει, τόν περιορίζει, δέν τόν καταλαβαίνει.

Αὐτήν τήν Παιδεία, μέ ἀρχές, ἔχει ἀνάγκη ὁ τόπος μας, αὐτήν τήν Παιδεία πρέπει νά ἐπιδιώξει μέ κάθε μέσο νά βρεῖ, αὐτή ἡ Παιδεία θά δημιουργήσει ἀνθρώπους πού μέ τήν σειρά τους θά σχετιστοῦν μέ ἀνθρώπους καί θά δημιουργήσουν μιά ἀνθρώπινη κοινωνία. Γιατί αὐτό πού ξεχωρίζει τόν ἄνθρωπο καί τόν κάνει μοναδικό καί ξεχωριστό εἶναι ἡ σχέση του μέ τόν Δημιουργό του, μιά σχέση πού ἑνώνει τόν ἴδιο μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους, γιατί τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐλευθερώνει καί ἑνώνει τούς ἀνθρώπους. Αὐτό τό Πνεῦμα φέρνει τήν εἰρήνη, τήν χαρά καί τήν ἑνότητα.

Γι’ αὐτό ἡ πατρίδα μας ἔχει ἀνάγκη ἀπό κυβερνῆτες πού θά ἐνστερνίζονται αὐτές τίς ἀρχές, ὅπως ἦταν ὁ Καποδίστριας, πού ἔβαλε τήν βάση ἀλλά τό μίσος τῶν ἐχθρῶν μας δέν τό ἐπέτρεψε νά καρποφορήσει, γιατί μόνο τέτοιοι κυβερνῆτες θά γίνουν ἀρχή καί ὑπηρέτες ἑνός λαμπροῦ καί ἔνδοξου μέλλοντος γιά τήν πολύπαθη καί πολύτιμη Πατρίδα μας.