«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» - Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!

Τό τεῦχος αὐτό τοῦ περιοδικοῦ μας, μέ τήν ἐπικαιρότητα τῆς μεγάλης ἡμέρας τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Γένους μας θέλει νά βροντοφωνήση τήν ἀλήθεια τῆς Ἱε­ρῆς Ἱστορίας τοῦ Λαοῦ μας. Αὐτήν τήν ἀλήθεια, πού ἐκ­δι­ώ­κεται  κάθε μέρα καί περισσότερο ἀπό τήν Πατρίδα μας μαζί μέ τήν Αὐτοαλήθεια Χριστός!

Εἶναι πιά κατάδηλο ὅτι ἡ μεθοδευμένη παραχάραξη τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος τῆς περιόδου ἀπό τήν Ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας μέχρι τήν Παλιγγενεσία τοῦ 1821, μέ τάχα ἱστορικά ἐπιχειρήματα “βαθύτατης ἐρεύνης”(!), ἀποσκοπεῖ ἀποκλειστικά καί μόνο στό νά πείση τούς Ἕλληνες πώς ἡ Ἐκκλησία καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἦταν σύμμαχος μέ τόν ...Τοῦρκο κατακτητή(!) καί γι’ αὐτό, ὡς κατάπτυστη καί ἄχρηστη, δέν ἔχει πλέον καμμιά θέση στή δημόσια ζωή!

Εὐτυχῶς, ὅμως, «καί οἱ λίθοι κεκράξονται» στήν αἱματοβαμμένη Πατρίδα μας, ἀφοῦ τά ἀποτυπώματα τῶν μαρτυρικῶν κατορθω­μάτων τῶν κληρικῶν μας εἶναι ἀνεξίτηλα, ὅπως ἀνεξίτηλο εἶναι καί τό αἷμα, γιατί ἔχουν μέσα τους ζωή καί ἡ Ζωή ποτέ δέν ἐξα­λεί­φεται!

Ἔχουμε τόσες φορές τονίσει ὅτι, ἤδη ἀπό τήν ἀρχαιότητα, ὁ ἄρρηκτος δεσμός τῆς καθημερινῆς ζωῆς μέ τήν πνευματική ζωή καί θρησκευτικότητα ἦταν τό συστατικό στοιχεῖο τοῦ Ἕλληνα καί ἡ εἰδοποιός του διαφορά ἀπό ὅλα τά ἄλλα ἔθνη. Αὐτό, ὄχι μόνο διατηρήθηκε στούς αἰῶνες, ἀλλά καί γιγαντώθηκε μέ τήν «εἰς Χριστόν Πίστιν» τόσο, ὥστε ἡ εἰς Χριστόν Πίστη νά γίνη, μέ τήν Α΄ Ἐθνοσυνέλευση τοῦ ἐλεύθερου Κράτους μας, τό μοναδικό κριτήριο προκειμένου νά λάβη κάποιος τήν ἰθαγένεια τοῦ Ἕλ­ληνα!

Αὐτά εἶναι ἱστορικά στοιχεῖα ἀμετακίνητα, γιατί ἦταν καί εἶναι ἀδιανόητο στόν Ἕλληνα νά ἰδῆ νόημα καί σκοπό σέ μιά ζωή ἐπίπεδη, ὑλιστική, περιορισμένη καί ἐξαντλημένη μόνο στή βιολογική της λειτουργία, χωρίς αἰωνιότητα.

Ἡ Ἑλληνική ψυχή μέ τόν πόθο τῶν προγόνων μας γιά «τόν
Ἄγνω­στον Θεόν» «κατέβασε», χωρίς νά Τόν γνωρίζη, τόν «Μόνον Ἀληθινόν Θεόν» στή γῆ καί Τόν κράτησε φυλαγμένο σφικτά στήν ἀγκαλιά τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Αὐτόν τόν Σαρκωθέντα Θεόν, γιά νά εἶναι βέβαιο τό ἔθνος μας πώς δέν θά Τόν χάση ποτέ.

Αὐτός ὁ Θεός μας ἔγινε ἡ Ψυχή τῆς ψυχῆς τοῦ Ἕλληνα. Γι’ αὐτό παιανίζαμε καί παιανίζουμε μέ βεβαιότητα πώς «ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει». Γιατί ἔχει γιά ψυχή της τόν Χριστό πού εἶναι Ἀ­θάνατος!

Αὐτή ἡ ἁγία κληρονομικότητα, τό νά ταυτίζη ὁ Ἕλληνας τή ζωή του καί τήν ψυχή του μέ τόν Χριστό συνεχίζεται, δόξα τῷ Θεῷ, μέχρι σήμερα καί φλέγει καί ζωοποιεῖ πολλούς συμπατριῶτες μας, κληρικούς καί λαϊκούς.

Αὐτοί εἶναι οἱ γνήσιοι Ἕλληνες, ὅσοι κι’ ἄν εἶναι, πολλοί ἤ λίγοι. Αὐτοί μόνο θά συνεχίσουν νά ὑπάρχουν μέχρι τή συντέλεια τοῦ κόσμου, γιατί «ἡ Ρωμηοσύνη θά χαθῆ ὄντας ὁ κόσμος λείψη»!

Οἱ ἄλλοι, οἱ παραχαράκτες, εἶναι ἀπό τώρα χαμένοι...!

πρωτ. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Ἀρ. Τεύχους 105

Μάρτιος 2011